No i koniecznie muszę poruszyć wątek miłosny. Niezdecydowanie, czy kocha czy nie kocha, chce odejść ale wróci, może nie wróci… jak kocha to poczeka, jak kocha to wybaczy… bla, bla, bla. Rozumiem, romans. Ale widzicie co wychodzi, z tego, że faceci zaczynają kombinować (jak baby). Wymyślają tysiąc różnych problemów i nic dobrego nie wynika! Bo gdyby Edek nie wymyślił sobie razu pewnego, że musi opuścić Belle, żeby jej nie skrzywdzić, wszystko byłoby pięknie. Byliby zakochani… żyliby długo i szczęśliwie… albo i nie. Ale co tam, ja to rozumiem. Przecież to czysta fikcja literacka! Każdy, kto zagłębia się w tę historię z własnej woli, liczy na to, że przeżyje katharsis. Każda dziewczyna chce mieć takiego Edka (no, może nie koniecznie w skórze Pattisona), który ocaliłby jej życie zatrzymując jedną ręką rozpędzony samochód, czy też zabrał na romantyczny „spacer” na wierzchołek, z którego rozciąga się piękna panorama. Domyślam się, że są i tacy, którzy chcieliby mieć u swojego boku Belle, która jest bezgranicznie zakochana i gotowa na poświęcenie całej siebie, niczym Julia, aby być ze swoim ukochanym na zawsze. Ale, serio… gdzie ci mężczyźni? ;)

Moim skromnym zdaniem film absolutnie do dupy zarówno pierwsza jak i druga część, zakładam, że i na kolejnych nie będzie na czym oka zawiesić. Film absolutnie nie oddał zawartości 4 tomów napisanych przez Stephenie Meyer -począwszy od tych jakże pięknych wampirów o urodzie niespotykanej, mieli być cudowni, przepiękni, wręcz razić po oczach (nie tylko w słońcu hmm..) a tu yyy klops. Gdzie ten przystojniak Edward? a Carlisle? Obaj mieli oszałamiać swoją urodą. No nic nie ma o czym mówić, ziewałam na filmie. Ludzie w kinie wybuchali śmiechem na scenach „tragicznych” (zapewne czytali książkę).

Idąc do kina, zastałam pod nim tłum mężczyzn (w różnym wieku), czekających na swoje panie. Kiedy z niego wychodziłam było widać, która para jest na pierwszej randce (facet uśmiechał się do swojej lubej), a która jest ze sobą nie od dzisiaj (ich miny wskazywały na to, że „opieprz” jest nieunikniony -”Po co kobieto zabrałaś mnie na tą łzawą historyjkę? na ten chłam?”).

Książka piękna, warta uwagi każdego (nawet mężczyzn). Autorka używa niebanalnego słownictwa, po prostu potrafi wciągnąć i to nie tyle samą historią, co właśnie sposobem, w jaki ją opisała.

Polecam gorąco książkę!

Pozdrawiam recenzenta

A Pati Yang, może i pasuje do filmu, ale ogólnie Pati jest boska… a klimat nie do podrobienia :)

http://tisaja.wrzuta.pl/audio/4X4YaB9mCEi/pati_yang_-_inwokacja

Czekałam na ten film, nie zawiodłam się i nie nagie klaty mnie urzekły ;)
Co oznacza, że kolejny będzie lepszy, ponieważ książka z części na część była ciekawsza…ostatnia część wymusza leciutkie tiknięcie, bo do ukłonów szybko skłonna nie jestem.. ;)

Ładnie pokazane przemiany, kilka sytuacji, których bez przeczytania można nie wychwycić przyprawiły mnie o uśmiech…no miło się ogląda, miło… jak i tę powieść czyta..lekko :)